این روزها بحثهای زیادی از دو طیف سر مسائل اخیر و انتصابات رییس جمهور و از این حرفهاست.آخ

 اما این وسط یه مساله مهمی هست که نباید فراموش کنیم ، اونم وظیفمونه نگران که الآن از دست من کوچیک چی برمیاد ؟ شاید شما بگید که از دست من هیچی برنمیاد ولی اگه به مراحل امر به معروف و نهی از منکر مراجعه کنید میفهمید که کار ما تو این شرایط خیلی مهم و حساسه چرا که امیر المومنین (علیه السلام) در باره امر به معروف میفرماید :

همه کارهاى نیک و جهاد در راه خدا، در برابر امر به معروف و نهى از منکر بیش از قطره اى در برابر دریاى خروشان نیست.(نهج البلاغه ، ح 366، ص 921)

و این امر به معروف مراحلی داره . اولین مرحله تنفر قلبیه . بعد تذکر لسانی و آخرین مرحلش هم وظیفه آقاس ولی این وسط ما میمونیم و هزار حرف . من شاید بتونم توی همین وبلاگ امر به معروف کنم یا تو نونوایی یا حتی سر کلاس با استاد و بچه ها یا توی مسجد و....... اما نمیتونم بی تفاوت باشم . حکایت خون دل خوردن هم یه جریان دیگس که علامت آخر الزمان بودن این دورانه چرا که میبینیم یه کسی رو به خاطر خوب بودن توبیخ میکنن و برای گناه تشویق .  افسوس

ولی اگه با دید یه شیعه که محب اهل بیته به اوضاع نگاه کنی ما اوضاع سخت تری رو هم گذروندیم . شاید این یه امتحانه . و خدا میخواد ما رو محک بزنه که چقدر قدر نعمتو میدونیم . اینو هم نباید فراموش کنیم که نوک پیکان این غائله رهبریه و مثل همیشه مظلومترین فرد هم همین رهبره چون باید همه جوانب رو رعایت کنه و محظورات زیادی هم داره. یادمه آقا توی یکی از سخنرانی هاش چند سال پیش گفته بود ما به این بچه مذهبی ها گفتیم کاری نکنن (نقل به مضمون) که اگه ما به اونها بگیم توی چند ساعت همه این مظاهر فساد و جمع میکنن. حالا ما هم فقط منتظر یه اشاره ایم اینو هم باید همه جا بگیم کسایی که منتظر اشاره آقان خیلی تعدادشون از اون اوباش اجاره ای بیشتره و همیشه هم قدرت ایمان از هر قدرتی بیشتر بوده.

در آخر یه حدیث دیگه درباره امر به معروف :

خداوند سبحان نسل گذشته را مورد لعن و نفرین و عذاب خویش قرار نداد مگر به سبب اینکه امر به معروف و نهى از منکر را ترک کردند. (نهج البلاغه ، خ 234، ص 808)