یک مؤسسه آمریکایی با اشاره به حوادث پس از انتخابات ریاست جمهوری در کشورمان اذعان کرد که کودتای مخملی در ایران قبل از انتخابات طراحی شده بود.


مرکز سابان وابسته به
اندیشکده آمریکایی بروکینگز،
Thesaban center at the Brookings Institution
در گزارش مفصلی راهکارهای لازم برای براندازی نرم در ایران و حمایت از مخالفان نظام را قبل از دهمین دوره انتخابات ریاست جمهوری طراحی کرده بود.
«مرکز تحقیقات پیشرفته ضد تروریسم» در پایگاه اطلاع رسانی خود بخش ها و ابعادی از این پروژه را منتشر کرده است.
مرکز سابان در گزارشی با عنوان «کدام راه به سمت ایران» گزینه های استراتژی جدید آمریکا در قبال ایران را بررسی کرده است.
این گزارش توسط شش تن از استراتژیست های وابسته انستیتو بروکینگز به نام های «کنت ام پولاک» مدیر سابان، «مارتین ایندیک» سفیر اسبق آمریکا در سرزمین های اشغالی، «دانیل ال بای من»، «سوزان مالونی»، «مایکل ای اهانلون»، «قبوروس ریدل» تهیه شده است.
فصل ششم این گزارش به عنوان «انقلاب مخملی»، مناسب ترین راه برای تغییر حکومت در ایران دانسته که در ادامه نیز آن را بهترین راه حل مشکلات آمریکا باایران معرفی کرده که کم ترین هزینه را در بردارد.
نویسندگان این گزارش هدف اصلی این گزینه را براندازی حکومت ایران و ایجاد حکومتی که بیشترین همراهی را با منافع آمریکا داشته باشد، عنوان کرده اند و گفته اند که تعامل با اپوزیسیون داخلی جمهوری اسلامی، برگ برنده ای در دست آمریکاست که از طریق آن به ایران فشار وارد ساخته و رفتار حکومت ایران را تغییر دهد.
در ادامه این گزارش چهارچوب زمانی این سناریو آمده است: انقلاب مخملی نیازمند وجود رهبران محلی در صحنه است و لذا چارچوب زمانی آن منوط به شرایط حادث شده و پیدایش این رهبران محلی، در آن شرایط خاص است که ممکن است در چند هفته یا چند سال پدید آید.
مؤسسه سابان در ادامه این گزارش نگرش کلی به این سیاست ها را چنین بر شمرده است:
- این که چگونه می توان جرقه ای زد تا انقلاب مخملی صورت بگیرد، هنوز مبهم است، زیرا انقلاب های مخملی بسیار پیچیده اند.
- گفته می شود که مخالفان جمهوری اسلامی، علاقه مند به آمریکا هستند، لذا می توانند انقلابی را رقم زنند که به منافع آمریکا کمک کند.
-آمریکا باید چند نقش متفاوت را در تحقق انقلاب مخملی در ایران ایفا کند، از جمله واگذاری کمک های مالی، و حمایت از رهبران محلی انقلاب مخملی.
ریموندتانتر از کمیته سیاست ایران می گوید که ما باید از دانشجویان و سایر گروه ها، برای انقلاب مخملی حمایت مخفی کنیم: اینان به پول، فکس، اینترنت، و حمایت نیاز دارند.
-آمریکا از طریق رسانه هایی که تحت حمایت او هستد مانند VOA و رادیو فردا، باید افراد منتقد کم تر شناخته شده را به جامعه ایران معرفی کند.
- لایحه حمایت از ایران آزاد که در سال 2006 تصویب شد به حمایت مالی و سیاسی از انجمن های جامعه مدنی و حقوق بشری مطبوعات ضد حکومت می پردازد.
-دولت آمریکا برنامه هایی تصویب نموده که از طرح های تغییر حکومت در ایران حمایت می کند.
در بخش دیگری از این گزارش با عنوان «الزامات» آمده است: همچنین استراتژیست های اندیشکده آمریکایی بروکینگز حمایت آمریکا از اپوزیسیون ایرانی، حمایت آمریکا از رهبران محلی اپوزیسیون، خنثی کردن توانایی دستگاه های امنیتی ایران در مقابله با انقلاب مخملی و نیازمندی به اطلاعات بی نظیر و دقیق و هم چنین پول قابل توجه را از الزامات جدی انقلاب مخملی خود ذکر کرده اند.
در ادامه این گزارش دوگونه رهبر به شرح ذیل برای اجرای این سناریو در نظر گرفته اند:
-یافتن رهبران محلی مناسب که شریک های بومی خوبی برای آمریکا در ایجاد آشوب و اغتشاش باشند.
-طیف شناسی عناصر اپوزیسیون که می توانند انقلاب مخملی را برای آمریکا تولید کنند:
1- اصلاح طلبان: شواهد نشان می دهد که رفرمیست ها درصدد ایجاد یک حکومت سکولار در ایران هستند.
2- روشنفکران: این روشنفکران در دوره رئیس جمهوری خاتمی مشروعیت دینی نظام ایران را زیر سوال می بردند و اکنون نیز می برند، اما با سانسور روبرو شده اند.
3-سازمان های دانشجویی، کارگری و جامعه مدنی. دانشجویان و کارگران پیاده نظام انقلاب مخملی هستند که در واقعه 18 تیر 1378 در حمایت از خاتمی به صحنه آمدند، دفتر تحکیم وحدت، اکنون خود بر سر اتخاذ استراتژی درگیر کشمکش های درونی است.
4- رضا پهلوی. وی به عنوان فرزند شاه سابق، خود را کاتالیزوری (تسریع کننده) می شناسد که سلطنت مشروطه را در تقابل با جمهوری اسلامی دنبال می کند اما هواداری در ایران ندارد.
سابان در این بخش می افزاید: این واقعیت را باید پذیرفت که تاکنون رهبر کاریزماتیکی برای اپوزیسیون ایران پیدا نشده است.
در ادامه این گزارش آمده است: برنامه ریزی برای حمایت از انقلاب مخملی در ایران خیلی بیش از آن که تاکنون واشنگتن کمک کرده، برای ارتباط و هزینه های سفرها و...، پول نیاز دارد، آمریکا باید واقعیت فساد مالی در اپوزیسیون و هدر رفت بخشی از این پول ها را بپذیرد.
سابان در ادامه موانع ایجاد انقلاب مخملی در ایران را اینگونه برمی شمرد:
- ایران برای ممانعت از انقلاب مخملی، به خوبی سنگرسازی کرده است، سوزان ملانی معتقد است جمهوری اسلامی همه نوع فاجمعه ای غیر از طاعون را سپری کرده است: جنگ، ایزوله شدن، بی ثباتی، حملات تروریستی، انتقال رهبری، خشکسالی، زلزله های عجیب، و... لذا حکومت بسیار مستحکم است.
- نتایج تغییر حکومت مشخص نیست، از کجا معلوم که حکومت جایگزین، به نفع آمریکا کار کند، امیدواری در این است که میزان تنفر کمتر از دوره جمهوری اسلامی باشد.
- حمایت آمریکا، موجب نفرت بیشتر ایرانیان می شود و از آن به «بوسه مرگ» یاد می گردد. دکتر عباس میلانی می گوید که حتی اصلاح طلبان نیز از آمریکا می خواهند که کمتر به آنها پول بدهد، زیرا در چشم مردم بد می شوند.
- نظام جمهوری اسلامی در برابر انقلاب مخملی، حاضر است به خاطر ایدئولوژی خود مقاومت کند.
در بخش پایانی این گزارش و در پاسخ به این سوال که «کدام راه به سوی ایران؟» این چنین نتیجه گیری شده است که 1- هیچکدام از سیاست ها در قبال ایران حتی در صورت تعیین موفقیت توسط مقامات مسئول، شانس موفقیت بالایی را ندارند. در واقع هیچ گزینه ای تمامی منافع ملی آمریکا را با هزینه کم و حداقل ریسک تامین نمی کند. 2- نادیده انگاشتن ایران دیگر مانند گذشته یک راه واقع گرایانه نیست. ایران در یک بازه وسیع عمل می کند و موجبات نگرانی آمریکا را فراهم می کند و در این میان اهمیتی به سردرگمی آمریکا نمی دهد.
لازم به ذکر است که مرکز سابان که توسط میلیاردر صهیونیست «حیم سابان» (Haim Saban) راه اندازی شده است، وابسته به انستیتو بروکینگز است.
انستیتو بروکینگز همان نقشی را در تصمیم سازی استراتژیک برای حزب دموکرات به ریاست جمهوری اوباما ایفا می کند، که انستیتو امریکن اینترپرایز برای دولت جمهوری خواهان به رهبری بوش ایفا می نمود.

بر گرفته از :

روزنامه کیهان چهار شنبه ٢۴ تیر ٨٨